Matt Legend Gammell beschrijft op een zeer inzichtelijke manier hoe je het meeste uit een iPad haalt als ontwerper.
Het gaat dan met name om de ‘apps’ die voor de iPad worden ontwikkeld. Matt adviseert om de iPad niet te zien als een (te) grote iPhone, maar de iPad als een compleet nieuw apparaat. Dus maak geen iPhone apps, maar iPad apps voor dit apparaat! Ik blogde al over een oude usability-regel van Jakob Nielsen: “don’t port a UI from an old interface paradigm to a new one!”
Samenvattend adviseert Matt om je bij het ontwikkelen van apps voor de iPad te richten op de kracht en de unieke eigenschappen van het apparaat en het platform. Stel je daarbij de volgende vragen:
Wat zijn de kerneigenschappen? Hoe kan ik enkele achterwege laten?
Hoe kan ik dit laten werken op een aanraakscherm?
Hoe creëer ik een emotionele band?
Hoe maak ik mijn app uniek voor de iPad?
Nog enkele tips: test de app zelf op een iPad voordat je deze lanceert en vergeet niet dat de eerste indruk beklijft, dus neem de tijd om het goed te doen. Neem niet vanzelfsprekend aan dat wat op de iPhone werkt ook op de iPad werkt. En denk dit zeker niet van computersoftware.
Vandaag zijn er de Gemeenteraadsverkiezingen. Een LOKALE aangelegenheid dus. Mijn stemadvies: kies voor een partij die echt iets voor de burger (en dat zijn wij allemaal) kunnen betekenen.
Bovenstaand fragment van de documentaire ‘Staat van verzorging’ uit 1987 (!) toont volgens mij aan dat er – afgezien van de ptt-telefooncel – nog niet veel is veranderd voor de burger. Ook al komt hij met een concrete vraag …
Steeds meer overheidszaken worden decentraal door de gemeenten uitgevoerd. Het is dus belangrijk om goed te stemmen bij de Gemeenteraadsverkiezingen, omdat die keuze bepalend is voor heel veel zaken in je directe omgeving. Dus laat de landelijke politici – die na ‘de val’ het hoogste woord voeren – even voor wat ze zijn en vraag je af: “Welke partij heeft in mijn gemeente wél het nodige gedaan voor de burger?”
1 maart 2010 om 11:05 · Geplaatst in Artikel, Opinie
De gemeente Rijswijk stapt over van het CMS van GreenValley op Drupal CMS. En dit geeft dan weer aanleiding tot hevige reacties in IT-land.
Zelf ben ik erg benieuwd naar de ‘business case’ achter deze overstap. De gemeente Rijswijk komt deze week nog met meer informatie.
Met name de reacties op het Computable-artikel zijn weer exemplarisch. Men buitelt over elkaar heen, maar luistert niet en berijdt de eigen stokpaardjes. Wonderlijk dat men zo fanatiek over tools kan ruziën terwijl de zaken waar het werkelijk over gaat – namelijk de requirements! – helemaal niet duidelijk zijn.
“Mobile is the portable extension of online media — from video, to display to social.” Dus verdwijnt de scheiding tussen ‘online marketing’ en ‘mobile marketing’.
Josh Lovison legt goed uit waarom mobiel internet zo’n vlucht neemt, wat de kracht is van iPhone Apps en waar de ontwikkelingen naar toe kunnen gaan. Zoals een 4G-netwerk dat 20 keer sneller is dan een vaste Internetverbinding en een ‘cross-platform’ met Flash- en AIR-apps.
CMS Watch analyst Alan Pelz-Sharpe is behoorlijk uitgesproken in zijn oordeel over Google: “Unsuitable for the enterprise”.
Hij beroept zich in dit oordeel op de recente blunder rond Google Buzz, waarbij alle e-mailadressen van de deelnemers automatisch openbaar werden gemaakt. Alan vindt dat privacy sowieso al niet in Google’s DNA zit en vreest dat de professionale markt met een bescheiden 1% van Google’s totale omzet nooit de aandacht zal krijgen die het verdient.
Lang geleden dat ik een sitemap bekeek. Bestaan ze eigenlijk nog wel? Rob Mills beweert van wel. Hij verdeelt ze in drie soorten: goed. slecht en lelijk.
Uit esthetische overwegingen toon ik hier maar direct de ‘ugly one’.
Sitemaps zijn een laatste vangnet. De bezoeker kan het niet vinden in de navigatie en de zoekmachine en dan is de laatste strohalm de sitemap. Maar grote kans dat de bezoekers al weg zijn voor zij op het idee komen om de sitemap te bekijken. En als zij al op het idee komen, moeten ze hem nog vinden. En als ze hem gevonden hebben, moeten ze zich niet al die andere totaal onbruikbare sitemaps herinneren van andere websites. Zelf bekijk ik ze dus nooit (meer).
Rob heeft het ook nog over ‘The Google Way’. Want die doen het natuurlijk weer anders.
Marketing-goeroe maakt ons deelgenoot van een eigen ’social media’ ervaring en geeft een wijze les: besteed je tijd aan het verspreiden van nóg betere ideeën, niet met het verzamelen van nog meer volgers.
Seth Godin is onder andere bekend van zijn boek ‘The Purple Cow’ en zijn blog. Dit keer vertelt over een experiment waarin slechts 25 van de 200.000 volgers de moeite namen om op een doorlink te klikken. Dat deed pijn …
Regelmatig interview ik mensen die in mijn ogen een interessante blik op het fenomeen informatie hebben. Zo interviewde ik ook professor G.C. Nielen over wat hij noemt ‘de subjectiviteit van informatie’.
Professor Gert Nielen is een coryfee in informatiemanagement, met altijd een eigen(zinnige) blik op het vakgebied. Hij doceerde jarenlang aan de Universiteit van Tilburg en heeft een aantal standaardwerken over informatiemanagement op zijn naam staan.
Voor mijn afstudeerscriptie las ik zijn werk uit 1976(!) ‘De bedoeling van informatie’. Dit werk is – op een verwijzing naar de teloorgang van sigarenfabrieken en het bestaan van het IJzeren Gordijn – nog steeds actueel. De basisprincipes en de moeite die wij allen hebben met het omgaan en zelfs het managen van informatie zijn tot op de dag van vandaag nog geldig.
Voor de volgende TIMAF-publicatie werkt professor Nielen nu aan een artikel over het breekpunt waarop IT-projecten te groot zijn om nog te kunnen slagen. Hij legde mij zijn theorie uit met een analogie van de walvis, het grootst levende zoogdier dat de ‘wetten’ van maximale massa en afkoeling tart door – noodgedwongen – in het water te leven en regelmatig water spuit om zijn warmte weg te krijgen. Ik moest natuurlijk direct aan het mislukte WALVIS-project van de Belastingdienst denken. Welke cynische doch wijze geest heeft deze naam eigenlijk gekozen?
Forrester-analyst Ted Schadler voorspelt dat de iPad veelvuldig gebruikt gaat worden bij organisaties doordat medewerker het apparaat privé gaan kopen. Daarna zal de rest van de organisatie volgen. Ook PC World geeft vijf sterke argumenten voor het succes van de iPad.
Zelf ben/was ik sceptisch over de iPad. Ik zie het nog niet als een serieus alternatief voor mijn 13-inch MacBook. Maar de argumenten van Forrester en PC World zetten mij wel aan het denken.
