Vaak waarschuw ik dat een bepaald CMS prima geschikt is voor ’simpele’toepassingen, maar niet noodzakelijkerwijs voor ‘complexe’situaties. Dat is altijd een beetje lastig, want ’simpel’ en ‘complex’ zijn nogal subjectief.
Ter illustratie: een jaar geleden las ik de blogpost van Jon Marks: “Wanneer mensen CMS zeggen op Twitter, bedoelen ze WordPress, Drupal of Joomla! Dus ik raakte een beetje in paniek. Ik ken WordPress. Af en toe komen we Drupal tegen in een selectieproces, en Joomla! eigenlijk nooit. Ik heb nog nooit een van die twee geïmplementeerd. Zijn we dan echt zo out of touch?”
Er zijn mensen die gek zijn op een bepaald merk spijkerbroek. Zo zijn er ook mensen die bepaalde software een warm hart toedragen.
Je kent ze vast wel: Photoshop-fans of InDesign-liefhebbers. Ook besturingssystemen hebben fanatieke aanhangers. En ik heb ooit iemand liefdevol over een tekstverwerkingsprogramma horen praten (WordPerfect 5.1).
Maar hoe zit het met contentmanagementsystemen?
De cms-verkopers zijn over het algemeen zeer te spreken over het product dat ze afleveren. Maar ik heb nog nooit een webredacteur, een gebruiker dus, horen zeggen: “Ik vind dit cms helemaal top,” of “Als ik met dit cms werk, dan word ik blij”.
Bij de selectie van een tool voor web content management, search, analytics, social media of wat dan ook is het belangrijk dat je eisen helder worden: voor jezelf én voor de beoogde leverancier.
Een Programma van eisen bevat alle eisen van de organisatie die aan de tool worden gesteld. Dit wordt dan naar een aantal mogelijke leveranciers gestuurd met de vraag om aan te geven of de tool hieraan voldoet. Maar leveranciers vinken deze lijsten bijna blindelings aan met “Ja, daar voldoen wij aan”.
Wordt je nu slimmer of juist dommer van internet? Die vraag houdt veel mensen bezig. Het juiste antwoord is niet zo snel te geven.
Ook Steve Miller stelt zich deze vraag en hij laat Nicholas Carr (”dommer”) en Clay Shirky (”slimmer”) aan het woord. Shirky weet zoals altijd mooie historische analogieën te vinden. Mensen hebben zich altijd verzet tegen nieuwe technologieën (in Shirky’s voorbeeld: schrijven). Carr werpt tegen dat lezen van boeken juist door het lineaire karakter mensen wél slimmer maakt, en ‘hyperlinks scannen’ op het internet juist niet.
WordPress 3.0 is uit. Met deze nieuwe release schuift de van oorsprong blogtool weer een stukje dichter op naar de lange lijst van content management systemen. CMS-expert Adriaan Bloem (RealStoryGroup) geeft als gastblogger graag zijn mening.
Even ga je een weekje op vakantie, je logt in op je blog en ziet het staan: “WordPress 3.0 is beschikbaar! Stel de sitebeheerder op de hoogte.” Natuurlijk toch weer later dan oorspronkelijk aangekondigd. (Om die reden mogen WordPress beheerders dan ook eigenlijk nooit op vakantie gaan.)
Nederlandse bedrijven zijn onvoldoende voorbereid op het toenemende gebruik van consumentenelektronica op de werkvloer. Toch gebruikt 95 procent van de medewerkers die op het bedrijfsnetwerk zitten, minstens één apparaat dat door henzelf is aangeschaft.
Dat blijkt uit onderzoek van het bureau IDC in opdracht van technologiebedrijf Unisys. Veel meer Nederlandse medewerkers gebruiken privé-apparaten dan hun werkgevers verwachten. 27 procent gebruikt op het werk een privé-smartphone en 18 procent een privé-notebook.
Amy Hoy breekt een lans voor ‘cheerful software’, die nu eens niet voor 100% usable is. Want mensen zijn toch geen rationele wezens: zij willen helemaal geen 100% usable software gebruiken.
De manier waarop Amy ons als mensen beschrijft, is tamelijk cru maar wel helemaal waar. Zij schrijft een interessant betoog over de pseudo-wetenschappelijkheid van usability.
Tijdens een toespraak gisteren, waarschuwde president Obama tegen wat hij noemt de “24/7 media environment”.
Obama: “Een omgeving die ons overlaadt met content en die ons blootstelt aan allerlei argumenten, waarvan sommige met een laag waarheidsgehalte (…) Informatie wordt een afleiding, een vorm van entertainment in plaats van een tool van empowerment (…) Dit oefent niet alleen druk uit op jullie, maar ook op ons land en zijn democratie (…) We kunnen deze ontwikkelingen niet stoppen, maar wel in goede banen leiden. We kunnen ze omvormen en ons eraan aanpassen. Onderwijs stelt ons hiertoe in staat.”
Gerry McGovern legt op briljante wijze uit wat een intranet succesvol maakt.
Een intranet moet zich richten op ’self-service’. Dienstverlening dus waardoor een medewerker kan besparen op tijd. Dit is natuurlijk in het belang van de organisatie, maar ook van de medewerker zelf. Wij vinden het allemaal namelijk erg prettig als wij dingen snel en nu (!) kunnen doen.
De implementatie van een enterprise content management oplossing brengt de nodige uitdagingen met zich mee.
Uit recent onderzoek blijkt dat de belangrijkste issues in ECM-implementatie niet technisch van aard zijn, maar betrekking hebben op procesmatige en organisatorische aspecten, veranderingsmanagement, afstemmen van het ECM-project met de organisatiedoelen, etc. Wat kun je doen om de juiste stappen te zetten op weg naar een succesvol ecm-project? Met behulp van de procesgerichte aanpak als essentieel onderdeel van het ECM-project, kun je zorgen dat jouw investeringen in ECM daadwerkelijke verbeteringen opleveren.
