Amy Hoy breekt een lans voor ‘cheerful software’, die nu eens niet voor 100% usable is. Want mensen zijn toch geen rationele wezens: zij willen helemaal geen 100% usable software gebruiken.
De manier waarop Amy ons als mensen beschrijft, is tamelijk cru maar wel helemaal waar. Zij schrijft een interessant betoog over de pseudo-wetenschappelijkheid van usability.
Amy vergelijkt 100% usable software – whatever that may be – met de meubels van Le Corbusier. Ze zijn perfect volgens Le Corbusier’s standaarden, maar je kunt er met geen mogelijkheid comfortabel in zitten.
In de commentaren geeft Amy volgens mij heel goed aan waar hem de schoen wringt bij Jakob Nielsen en waarom zijn partner Donald Norman zoveel meer onze aandacht verdient.
“I repeat: Nielsen’s faux science never tells you about how the test was performed, the goodness, usefulness, or relevance of the content to the test subjects. That’s not science. It’s pseudo-science. His partner Don Norman’s work is much more scientific, but he’s a quiet partner and doesn’t make loud, detrimental announcements about how the web should be.”
Zie ook:
