Regelmatig interview ik mensen die in mijn ogen een interessante blik op het fenomeen informatie hebben. Zo interviewde ik ook professor G.C. Nielen over wat hij noemt ‘de subjectiviteit van informatie’.
Professor Gert Nielen is een coryfee in informatiemanagement, met altijd een eigen(zinnige) blik op het vakgebied. Hij doceerde jarenlang aan de Universiteit van Tilburg en heeft een aantal standaardwerken over informatiemanagement op zijn naam staan.
Voor mijn afstudeerscriptie las ik zijn werk uit 1976(!) ‘De bedoeling van informatie’. Dit werk is – op een verwijzing naar de teloorgang van sigarenfabrieken en het bestaan van het IJzeren Gordijn – nog steeds actueel. De basisprincipes en de moeite die wij allen hebben met het omgaan en zelfs het managen van informatie zijn tot op de dag van vandaag nog geldig.
Voor de volgende TIMAF-publicatie werkt professor Nielen nu aan een artikel over het breekpunt waarop IT-projecten te groot zijn om nog te kunnen slagen. Hij legde mij zijn theorie uit met een analogie van de walvis, het grootst levende zoogdier dat de ‘wetten’ van maximale massa en afkoeling tart door – noodgedwongen – in het water te leven en regelmatig water spuit om zijn warmte weg te krijgen. Ik moest natuurlijk direct aan het mislukte WALVIS-project van de Belastingdienst denken. Welke cynische doch wijze geest heeft deze naam eigenlijk gekozen?
Zie ook:
